Van duursporter naar avonturier
Mijn naam is Sebastiaan Horn. Ik ben 44 jaar, durfsporter, avonturier, ‘explorer’ en bovenal iemand die graag ontdekt waar zijn grenzen liggen.
De liefde voor avontuur zit er al vroeg in. Ik groeide op in West-Friesland, in een warm gezin met mijn twee broers. Als kind was ik gefascineerd door natuur, dieren en alles wat je buiten kunt beleven. Ik was alles behalve sportief.
Dat veranderde in mijn tienerjaren.
Door mijn vader ben ik gaan hardlopen. Aanvankelijk vond ik er weinig aan, maar zijn droom om ooit samen met al zijn zoons de Dam tot Damloop te lopen, veranderde dat. Ik ging trainen. Eerst met tegenzin, daarna met steeds meer plezier.
Voor ik het wist waren hardlopen, halve marathons en extreme langeafstandssport een belangrijk onderdeel van mijn leven.
Sport als uitlaatklep
In 2005 ontmoette ik Patricia. Vanaf het begin van onze relatie was zij ernstig ziek. Ze had een zeldzame vorm van kanker en kreeg later ook te maken met meerdere spierziekten.
Sport werd voor mij meer dan alleen sport.
Het werd een manier om even te ontsnappen aan de werkelijkheid. Om mijn hoofd leeg te maken. Om verdriet en onzekerheid een plek te geven. En soms simpelweg om een paar uur bezig te zijn met iets waar ik wél invloed op had. Tot op zekere hoogte dan…
Ondanks alles hadden Patricia en ik samen een prachtig leven.
In 2015 belandde ze langdurig op de intensive care. Na drie maanden kwam ze er wonder boven wonder weer uit. Twee jaar later gebeurde het opnieuw. Deze keer werd duidelijk dat ze haar strijd niet meer kon winnen. Patricia koos ervoor haar behandeling te stoppen en overleed in 2017.
Samen met onze dochter Yada bleef ik achter.
Grenzen verleggen
Juist in die periode ontdekte ik hoeveel kracht ik haalde uit het stellen van doelen.
In 2013 ontstond het idee om van Den Helder naar Texel te zwemmen. Ongeveer vijf kilometer door open zee, met stroming, golven en alles wat de Waddenzee je onderweg voorschotelt.
Dit lukte!
Tijdens deze oversteek veranderde er iets in mij. Ik ontdekte dat ik niet alleen plezier haalde uit sport, maar vooral uit het verleggen van grenzen.
Daarna volgden fietsen en triathlon. In 2015 begon ik aan mijn triathlonavontuur. Mijn grote droom was een volledige Ironman te finishen.
In 2018 lukte dat in Maastricht.
Een jaar later finishte ik Challenge Roth, met Yada aan mijn zijde bij de finish.
Elke uitdaging leerde me hetzelfde: je grenzen liggen vaak verder weg dan je vooraf denkt.
Van sport naar avontuur
Mijn uitdagingen werden steeds groter en steeds avontuurlijker.
Hardlopen werd ultralopen. Zwemmen werd open water. Triathlon maakte plaats voor nieuwe vormen van avontuur. Ik zocht steeds vaker de bergen, de natuur en het onbekende op.
Ik werd lid van The Explorers Club en ging mezelf steeds meer zien als avonturier en explorer, in plaats van alleen als sporter.
Mijn doel is inmiddels niet meer simpelweg om een snellere tijd neer te zetten.
Ik wil dingen doen die me uitdagen. De wereld ontdekken.
Dingen waarvan mensen misschien zeggen: “Waarom zou je dat in hemelsnaam doen?”
Juist daarom.
Verlies veranderde mijn kijk op het leven
Het vele sporten heeft mij geholpen het verlies van mijn vrouw een plekje kunnen geven, al zal het gemis altijd enorm zijn. Samen met Yada heb ik echter de draad weer op weten te pakken en heb ik inmiddels weer een nieuwe partner; Edith. Het bijzondere is dat zij iets soortgelijks heeft meegemaakt, waardoor we veel steun en begrip bij elkaar vinden. Hierdoor ervaren we beiden dat je nadat je je partner bent verloren je toch het geluk weer kunt vinden.
En toen kreeg ik kanker…
In 2023 kreeg ik zelf de diagnose kanker.
Een bizarre wending voor iemand die altijd bezig was met grenzen verleggen en zijn lichaam tot het uiterste uitdagen.
Ineens werd tijd iets anders.
Je kunt plannen maken voor over vijf of tien jaar, maar gezondheid kan je in één klap laten beseffen dat je eigenlijk maar één ding bezit: vandaag.
Die ervaring veranderde mijn kijk op avontuur.
Niet omdat ik nu koste wat kost steeds extremere dingen wil doen.
Maar omdat ik bewuster kies waar ik mijn tijd en energie aan besteed.
“Cancer changed my perception of time.
Adventure changed what I choose to do with it.“
Waarom ik dit doe
Ik ben constant op zoek naar een nieuw avontuur. Een nieuwe uitdaging. Liefst net buiten de gebaande paden.
Maar een prestatie alleen is voor mij niet genoeg.
Het wordt pas echt interessant wanneer een avontuur iets teweegbrengt.
Wanneer het iemand inspireert om zelf in beweging te komen. Wanneer het aandacht genereert voor een goed doel. Wanneer het geld oplevert voor een initiatief dat ertoe doet. Of wanneer iemand na een lezing naar huis gaat en denkt:
“Misschien kan ik dit óók.”
Daarom combineer ik mijn avonturen met maatschappelijke doelen, fundraising, coaching en lezingen.
Ik vertel niet dat alles makkelijk is.
Ik vertel juist over de momenten waarop het moeilijk wordt.
Over twijfel. Over afzien. Over vallen en weer opstaan. Over doelen stellen en soms ontdekken dat je onderweg je doel moet aanpassen.
Want uiteindelijk gaat avontuur niet alleen over de bestemming.
Het gaat over ontdekken waartoe je in staat bent.
Dare-Athlete. Adventurer. Explorer.
Van een jongen die eigenlijk helemaal niet zo sportief was, naar iemand die zwemt van Den Helder naar Texel, Ironmans finisht, bergen beklimt en voortdurend op zoek is naar het volgende avontuur.
Niet voor de faam.
Niet voor de erkenning.
Maar omdat ik geloof dat je jezelf soms moet uitdagen om te ontdekken wat er mogelijk is.
En omdat ik anderen wil laten zien dat ook zij meer kunnen dan ze misschien denken.
Proud member:
Explorers Club (BeNeLux Program Chair)
“Ik daag je uit om iets unieks te doen. Iets avontuurlijks. Niet voor de faam of de erkenning. Gewoon, om jezelf te bewijzen dat je het kan!”
Sebastiaan